ظرفیتسنجی نظریات روابط بینالملل در عمقبخشی خارجی انقلاب اسلامی

  • اصغر افتخاری
  • حسین ابراهیم آبادی
  • مهدی فیروزکوهی

چکیده

چکیده

عمق‌بخشی از مفاهیم نوظهور در ادبیات راهبردی است که با قرابت‌های معنایی‌اش با مفاهیم صدور انقلاب» و «بازتاب انقلاب» حامل بارمعنایی متمایزی می‌باشد. اینک در چهل‌سالگی انقلاب اسلامی در ایران، رهبران و راهبردپژوهان انقلاب برآنند تا با تکثیر ارزش‌های خود در فراپیرامون، علاوه بر افزایش شعاع اثرشان در محیط‌های گوناگون، با کاستن از تهدیدات ‌منافع امنیت ملی، بستر لازم برای کسب آن منافع را بیشینه نمایند.

در این راستا تحقیق حاضر -که از حیث هدف، تحقیقی کاربردی بوده و از حیث ماهیت داده‌ها از زمره‌ی تحقیقات کیفی محسوب می‌شود- با استفاده از روش «اجتهادی دلالت محور» با هدف ظرفیت‌سنجی نظریات روابط بین‌الملل در عمق‌بخشی خارجی انقلاب اسلامی، نظریات «سازه‌انگاری»، «پخش و اشاعه‌ی بین‌المللی»، «قلمروگستری» و نظرگاه «عمق استراتژیک» را در تعاطی با تعمیق انقلاب اسلامی ارزیابی کرده است و در پایان بهره‌ی نظری سه‌نظریه‌ی موصوف در جهت عمق‌بخشی خارجی انقلاب اسلامی در محیط‌های متجانس و نامتجانس را ترسیم نموده دلائل عدم کفایت آن نظریات برای تبیین کامل عمق‌بخشی مطلوب را بیان می‌کند.

چاپ شده
2018-05-09